برای رسیدن به درک کامل آنکه مبادله ارز چیست، در ابتدا، مطالعه دلایل منجر به پیدایش آن خالی از فایده نیست. شرح کامل جزئیات رویدادهای تاریخی که وضعیت امروزی بازار ارز را شکل داده است برای معامله‌گر بازار ارز اهمیت چندانی ندارد. از این رو توضیحات تاریخی مفصل مثل توافق‎نامه‎ی Breton Woods را کنار گذاشته و با دیدگاه ویژه‎ای به منطق بازار ارز به عنوان یک ابزار مبادله کالا و خدمات میپردازیم.

تجار قدیم، معامله پایا پای انجام می‌دادند که البته این روش کاملا ناکارآمد و مستلزم مذاکرات طولانی و تفحص درباره توانایی انجام معامله بود. سرانجام برای تسهیل مبادلات تجار، سکه‌هایی از جنس برنز، نقره و طلا در اندازه‌های مشخص و سپس خلوص متفاوت مورد استفاده قرار گرفت. این ابزار تبادل به خاطر ویژگیهای خاصی از قبیل دوام و قابلیت نگهداری، مورد استقبال عامه قرار گرفت. بالاخره در اواخر قرون وسطی نوعی کاغذ (به صورت IOU) به عنوان ابزار تبادل رواج یافت.

امتیاز بارز حمل کاغذ ”بهادار" در مقابل حمل کیسه‌ی سکه های فلزی، به تدریج و با گذشت قرن‌ها درک شد. سرانجام دولت‌های با ثبات، اسکناس را به عنوان پول رایج خود معرفی و ارزش آن را با ذخایر طلا پشتیبانی کردند. این شیوه با عنوان« استاندارد طلا» شناخته می‌شود. بر اساس توافق‎نامه‎ی Breton Woods در جولای 1944، استاندارد پشتوانه‎ی دلار به میزان هر35 دلار آمریکا در مقابل یک اونس طلا و سایر ارزها در مقابل دلار تثبیت شد. در سال 1971، نیکسون قابلیت تبدیل به طلا را به حالت تعلیق درآورد و دلار آمریکا در مقابل سایر ارزها “شناور” شد.

از آن زمان بازار ارز با گردش معامله روزانه حدود 5/1 تریلیون دلار آمریکا توسعه یافته است.رواج معاملات اینترنتی ارز، این بازار تبادل سازمان یافته (بین بانکی) سنتی را به بازار عمومی مبدل ساخت و خرده فروشی در این بازار را رونق بخشید.